Vedat Kitapçılık
Kargo Gönderim Saatleri;
Hafta İçi Saat 16:00 'ya kadar
Cumartesi Saat 11:00 'e kadar
Kartlarına Taksit
Seçeneklerimiz Vardır!
Banka Hesap Bilgilerimiz
Destek
HATTI
0212
240 12 54
240 12 58
Favori
Listenizde
Ürün Yok!
Sepetinizde
Ürün Yok!
Yeni Çıkan Yayınlar:      Ağustos (48)      Temmuz (109)      Haziran (84)      Mayıs (171)

GEREKÇELİ HMK ( Hukuk Muhakemeleri Kanunu ) - ( KENAR FİHRİSTLİ )

GEREKÇELİ HMK ( Hukuk Muhakemeleri Kanunu ) - ( KENAR FİHRİSTLİ )

- Vedat Kitapçılık

Sayfa Sayısı
:  
1104
Kitap Ölçüleri
:  
13,5*19,5
Basım Yılı
:  
2018
ISBN NO
:  
978-605-9263-92-4

100,00 TL











9. BASIYA ÖNSÖZ


6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun  gerekçeli sekizinci basısı tükendiğinden ve bu arada ilgili mevzuatta yapılan değişikliklerin de çalışmaya eklenmesi gerektiğinden dokuzuncu basıyı hazırlamış bulunuyoruz.


6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmekle birlikte, bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihte bölge adliye mahkemeleri göreve başlayamadığından, yeni kanun yolu sistemi uygulanıncaya kadar, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda yer alan kanun yolu sisteminin uygulanmaya devam edeceği 6217 sayılı Kanun’un  30. maddesiyle hükme bağlanmıştır. Bu hükümle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na geçici ikinci maddeden sonra gelmek üzere eklenen geçici maddeye göre, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” (Geçici m.3/1). “… Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” (Geçici m.3/2). 


Daha sonra Adalet Bakanlığı’nın, Bölge Adliye Mahkemeleri ve Bölge İdare Mahkemelerinin Tüm Yurtta Göreve Başlayacakları Tarihe İlişkin Kararı  ile bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi, 20.07.2016 olarak belirlenmiş ve bahsi geçen tarihin gelmesiyle bölge adliye mahkemeleri göreve başlamıştır. Bu arada 6723 sayılı Kanun’un  34. maddesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrasındaki “aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan” ibaresi “verilen” şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya aşağıdaki cümle eklenmiştir: “Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.”. Bu değişiklikten sonraki düzenlemeye göre, “… Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur (Geçici m.3, 2). Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.”.


Bölge adliye mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başladığından, bu tarih itibariyle verilen kararlar aleyhine artık istinaf kanun yoluna başvurulacaktır. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici m.3/2 hükmü uyarınca 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki kanun yolu hükümleri uygulanmaya devam edecektir . Bu nedenle, önceki basılarda olduğu gibi, bu basıda da, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yolu sistemine ilişkin maddelerinden sonra 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yolu sistemine ilişkin maddeleri muhafaza edilmiştir. Aynı gerekçeyle uygulanması gereken Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanunla değişiklikten önceki bazı hükümleri de (örneğin, HUMK m.25, 30), Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ilgili hükümleri altına italik olarak yazılmak suretiyle muhafaza edilmiştir.


Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesine göre, “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.”. Bu hükme göre, 01.10.2011 tarihinden önce bir dava görevli mahkemede açılmışsa, bu dava 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun göreve ilişkin hükümlerinde yapılan değişikliklerden etkilenmeyecektir.


Benzer şekilde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri de Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz (Geçici m.1/2). Esasen senetle ispat kuralına ilişkin hükmün de bu düzenlemede belirtilmiş olmasını haklı kılacak bir sebep bulunmamaktadır. Zira senetle ispat kuralı açısından zaten, hukuki işlemin yapıldığı tarih esas alınır (m.200/1). Yeni düzenlemede, senetle ispat zorunluluğuna ilişkin parasal sınır, 1 Ekim 2011 tarihinden itibaren 2500 Türk Lirasına yükseltilmiştir. Örneğin, 2010 yılında yapılan 550 liralık bir ödünç sözleşmesinden kaynaklanan alacak davası, 2012 yılında da açılsa, bu ödünç sözleşmesi senetle ispat edilmek zorundadır.


Parasal sınırlarla ilgili olarak şu hususun da ifade edilmesinde yarar bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdiğinde, bu Kanundaki parasal sınırlar (m.200, 201, 341, 362 ve 369) yeniden değerleme oranına göre her yıl artırılmayacak şekilde düzenlenmişti. Fakat 6763 sayılı Kanun’un 40 ve 41. maddeleri ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun istinaf (m.341) ve temyiz (m.362) sınırı arttırılmıştır. Ayrıca 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na Ek 1. madde eklenmek suretiyle bu Kanundaki parasal sınırlar konusunda bir değişiklik yapılmıştır. Bu düzenlemeye göre;


“(1) 200 üncü, 201 inci, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.


(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır.”.


Bu ek madde gereğince Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 200, 201, 341, 362 ve 369. maddelerindeki parasal sınırlar, Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde (Sıra No: 484) belirlenen yeniden değerleme oranına göre her yıl artırılacaktır . Bu nedenle 2018 yılı için Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 200, 201, 341, 362 ve 369. maddelerindeki parasal sınırlar yeniden değerleme oranına göre artırılmış ve parasal sınırlar tablolarında gösterilmiştir.


Yine bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki kanun yolu sistemine ilişkin hükümleri (m.427-454) uygulanacağından (Geçici m.3/1, 2), bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar temyiz (HUMK m.427), temyizde duruşma (HUMK m.427/4, 438) ve karar düzeltmeye ilişkin (HUMK m. 440) parasal sınırlar da her yıl başında yeniden değerleme oranına göre arttırılacaktır. Bu nedenle, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun söz konusu hükümlerindeki parasal sınırlar da 2018 yılı için yeniden değerleme oranına göre artırılmış ve parasal sınırlar tablolarında gösterilmiştir.


Uygulamada duyulan karşılaştırma ihtiyacı nedeniyle, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun her bir maddesinin altına, varsa 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun karşılık hükümleri küçük punto ile eklenmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun ile değiştirilmekle birlikte, bölge adliye mahkemeleri değişiklikle birlikte göreve başlayamadığından uygulanamayan hükümlerine de (örneğin HUMK m.25, 36/A) Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ilgili hükümleri altına italik olarak yazılmak suretiyle yer verilmiştir. Diğer basılarda olduğu gibi bu basıda da, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun doğru ve eksiksiz kanun metnine, madde gerekçeleri, ilgili mevzuat, geçerliliğini sürdüren içtihadı birleştirme kararları ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden sonraki içtihadı birleştirme kararları ve Anayasa Mahkemesi kararlarına yer verilmiştir.


Çalışmada Anayasa Mahkemesi kararlarına ilgili oldukları maddenin dipnotunda yer verilmiştir. Tek yıldız işareti () yanında, Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri ile ilgili olan veya gönderme yapılan gerek bu Kanun ge-rekse diğer kanun ve yönetmelik maddeleri  yazılmıştır. İki yıldız işareti () yanında, ilgili maddenin varsa Alman ve İsviçre Medenî Usul Hukuku mevzuatındaki ilgili hükümler gösterilmiştir. Üç yıldız işareti () yanında ise, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulanmasına ilişkin olan ve halen geçerliliğini koruyan tüm içtihadı birleştirme kararları ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden sonraki içtihadı birleştirme kararlarına kısa özetleriyle birlikte, tarih, esas ve karar sayıları ile yayınlanmış oldukları Resmi Gazete tarih ve sayıları da belirtilerek yer verilmiştir. Uzun yazılmış gerekçeler çalışmanın hacmini fazla genişlettiğinden, bu şekilde yazılmış gerekçeler önemli kısımları aktarılmak suretiyle ilgili hükümlerin altındaki () işaretinin altına yazılmıştır. Bununla birlikte, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’ndaki bir düzenleme dili sadeleştirilerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na aynen alınmışsa, bu hükümlerin gerekçelerine ilgili hükmün altında yer verilmemiştir. Ör-neğin, HUMK m.32’nin karşılığı olan HMK m.39’da olduğu gibi. Adalet Komisyo-nu Gerekçelerine, sadece Hükümetin teklif ettiği tasarı metninde değişiklik yapıl-mış hükümlerin (m.345’de olduğu gibi, sürelerde birlik sağlamaya yönelik olanlar hariç) dipnotlarında yer verilmiştir.


Ülkemizde son yıllarda giderek artan bir biçimde diğer kanunlarda olduğu gibi Hukuk Muhakemeleri Kanununda da yürürlüğünden hemen sona değişiklikler yapılmaya başlanmıştır. Elbette bir Kanunun zaman içinde bazı maddeleri, hatta tümü değiştirilebilir. Ancak kabulünden kısa bir süre sonra ve durum ve koşullarda çok önemli bir değişiklik olmadan bu kadar değişiklik yapılmasını haklı kılacak hiçbir sebebin olmadığını düşünüyoruz. Ayrıca bu değişikliklerin hiçbirisi ilgili kişi ve kurumlarla paylaşılmadan, tartışılmadan kabul edilmiş ve hemen yürürlüğe konulmuştur. 


Daha önceki usûl kanunumuz olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda yaklaşık doksan yıl içinde otuz değişiklik yapıldığı söylenerek bu değişikliklerin çokluğundan söz edilirken, yeni Kanunumuzla ilgili 2011 yılından bu yana, yani altı yıl içinde ondört değişiklik yapılmıştır. Bu değişiklikler 90 yılda yapılan değişikliklerin yarısına tekabül etmektedir. 


Kanun yaparken olduğu gibi değiştirilirken de yeteri kadar düşünülmeli değerlendirilmeli ve tartışılmalıdır. Son yıllarda oldukça yaygın olarak kullanılan ve kanun yapma tekniğine uygun olmayan “torba kanun”larla değişiklik yapılmasından vazgeçilmelidir. Henüz altı yıl gibi bir süre geçmesine rağmen sürekli yapılan değişiklikler sonunda Hukuk Muhakemeleri Kanununun sistematiği bozulmuş ve bu kanunla kabul edilen pek çok önemli ilke zedelenmiştir. Bu değişikliklerin olumsuz bir sonucu da içtihatların oluşması, boşlukların doldurulması gibi uygulamanın gelişmesine izin vermemesidir. 


Anayasa ile teminat altına alınan ilkelerden birisi de hukuki güvenlik ilkesidir. Bu ilke, mevcut hukuka güvenerek açmış olduğunuz bir dava süreci içinde sürekli kanun değişikliklerine maruz kalarak hak kaybına uğramamayı güvence altına alır. Sürekli değişen mevzuat, sürekli değişen parasal sınırlar ve süreler hukukî güvenlik ilkesini zedelemekte, hak ihlâllerine neden olmaktadır.


Çalışmanın hazırlanması aşamasında yardımlarını gördüğümüz meslektaşlarımız Yrd. Doç. Dr. Ömer KORKMAZ, Yrd. Doç. Dr. Cemil SİMİL, Arş. Gör. Gökhan AYKUT ve Arş. Gör. Egemen ESEN’e; basımı üstlenen ve titiz bir çalışmayla bunu kısa zamanda gerçekleştiren başta Vedat CARBAŞ olmak üzere Berrin DOĞRUL ile Vedat Kitapçılık çalışanlarına teşekkür ederiz.


Öğrencilerimize ve meslektaşlarımıza faydalı olmasını dileriz.


 


İstanbul, 2 Ocak 2018


PEKCANITEZ/TAŞ KORKMAZ/MERİÇ 


 


 


 


 


 


İÇİNDEKİLER


 


9. Basıya Önsöz V  


Kısaltmalar Cetveli XXXIII 


Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve İlgili Mevzuaatta


     Değişiklik Yapan Mevzuata İlişkin Tablolar XXXVII


6100 sayılı Kanun İle 1086 Sayılı Kanun Maddelerini


     Karşılaştırma Tablosu XLI


Parasal Sınırlar Tabloları XLVII


 


 


HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU


Madde     Sayfa


BİRİNCİ KISIM: Genel Hükümler 1-104 21


BİRİNCİ BÖLÜM: Görev, Yetki ve Yargı Yeri Belirlenmesi 1-23 21 


BİRİNCİ AYIRIM: Görev 1-4 21


Görevin belirlenmesi ve niteliği 1 21 


Asliye hukuk mahkemelerinin görevi 2 23 


Ölüm veya vücut bütünlüğünün yitirilmesinden doğan


zararların tazmini davalarında görev 3 25 


Sulh hukuk mahkemelerinin görevi 4 26 


İKİNCİ AYIRIM: Yetki 5-19 29 


Genel kural 5 29 


Genel yetkili mahkeme 6 29 


Davalının birden fazla olması hâlinde yetki 7 30 


Bir yerde geçici olarak oturanlara karşı açılacak davalarda yetki 8 31 


Madde     Sayfa


Türkiye’de yerleşim yerinin bulunmaması hâlinde yetki 9 32 


Sözleşmeden doğan davalarda yetki 10 33 


Mirastan doğan davalarda yetki 11 33 


Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki 12 35


Karşı davada yetki 13 37


Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki 14 37 


Sigorta sözleşmelerinden doğan davalarda yetki 15 38 


Haksız fiilden doğan davalarda yetki 16 39


Yetki sözleşmesi 17 40 


Yetki sözleşmesinin geçerlilik şartları 18 41 


Yetki itirazının ileri sürülmesi 19 42 


ÜÇÜNCÜ AYIRIM: Görevsizlik veya Yetkisizlik Kararı


Üzerine Yapılacak İşlemler ve Yargı Yeri Belirlenmesi 20-23 43 


Görevsizlik veya yetkisizlik kararı üzerine yapılacak işlemler 20 43 


Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 21 45 


İnceleme yeri 22 47 


İnceleme usulü ve sonucu 23 47 


İKİNCİ BÖLÜM: Yargılamaya Hâkim Olan İlkeler 24-33 49 


Tasarruf ilkesi 24 49 


Taraflarca getirilme ilkesi 25 50 


Taleple bağlılık ilkesi 26 51 


Hukuki dinlenilme hakkı 27 52 


Aleniyet ilkesi 28 53 


Dürüst davranma ve doğruyu söyleme yükümlülüğü 29 54 


Usul ekonomisi ilkesi 30 55 


Hâkimin davayı aydınlatma ödevi 31 56 


Yargılamanın sevk ve idaresi 32 56


Hukukun uygulanması 33 57 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: Hâkimin Yasaklılığı, Reddi ve


Hukuki Sorumluluğu 34-49 59 


Madde     Sayfa


BİRİNCİ AYIRIM: Hâkimin Davaya Bakmaktan


Yasaklılığı ve Reddi 34-45 59 


Yasaklılık sebepleri 34 59 


Çekinme kararının sonuçları 35 60 


Ret sebepleri 36 61 


Hâkimin bizzat çekilmemesi hâli 37 62 


Ret usulü 38 63 


Çekilme kararının incelenmesi 39 65 


Ret talebini incelemeye yetkili merci 40 65 


Ret talebinin geri çevrilmesi 41 67 


Ret talebinin incelenmesi 42 68 


Ret talebine ilişkin kararlara karşı istinaf 43 70 


Ret talebine ilişkin kararların temyizi 44 72 


Zabıt kâtibinin yasaklılığı ve reddi 45 73 


İKİNCİ AYIRIM: Hâkimin Hukuki Sorumluluğu 46-49 74 


Devletin sorumluluğu ve rücu 46 74


Davaların açılacağı mahkeme 47 76 


Dava dilekçesi ve davanın ihbarı 48 78


Davanın reddi hâlinde verilecek ceza 49 79 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: Taraflar ve Davaya Katılan


Üçüncü Kişiler 50-83 80 


BİRİNCİ AYIRIM: Tarafların Ehliyetleri 50-56 80


Taraf ehliyeti 50 80 


Dava ehliyeti 51 81


Davada kanuni temsil 52 81


Dava takip yetkisi 53 82 


Temsil veya izin belgelerinin verilmesi 54 83 


Dava sırasında taraflardan birinin ölümü 55 84 


Kanuni temsilci atanması sebebiyle yargılamanın ertelenmesi 56 84 


İKİNCİ AYIRIM: Dava Arkadaşlığı 57-60 85


Madde     Sayfa


İhtiyarî dava arkadaşlığı 57 85 


İhtiyarî dava arkadaşlarının davadaki durumu 58 87


Mecburî dava arkadaşlığı 59 87 


Mecburî dava arkadaşlarının davadaki durumu 60 88 


ÜÇÜNCÜ AYIRIM: Davanın İhbarı ve Davaya Müdahale 61-70 89 


İhbar ve şartları 61 89 


İhbarın şekli 62 90 


İhbarda bulunulan kişinin durumu 63 91 


İhbarın etkisi 64 92 


Asli müdahale 65 93 


Fer’î müdahale 66 94


Fer’î müdahale talebi ve incelenmesi 67 94 


Fer’î müdahilin durumu 68 95 


Fer’î müdahalenin etkisi 69 96 


Cumhuriyet savcısının davada yer alması 70 97 


DÖRDÜNCÜ AYIRIM: Davaya Vekâlet 71-83 99


Genel olarak 71 99


Davaya vekâlet hakkında uygulanacak hükümler 72 100


Davaya vekâletin kanuni kapsamı 73 100


Davaya vekâlette özel yetki verilmesini gerektiren hâller 74 101 


Birden fazla vekil görevlendirilmesi 75 102 


Vekâletnamenin ibrazı 76 102 


Vekâletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması 77 103


Vekilin vekâlet veren huzurundaki beyanı 78 105 


Vekilin veya vekâlet verenin duruşmada uygun olmayan


tutum ve davranışı 79 106 


Tarafın davasını takip edebilecek ehliyette olmaması 80 107 


Vekilin azli ve istifasının şekli 81 108


Vekilin istifası 82 108


Vekilin azli 83 109


 


Madde     Sayfa


BEŞİNCİ BÖLÜM: Teminat 84-89 109


Teminat gösterilecek hâller 84 109 


Teminat gerektirmeyen hâller 85 111 


Teminat kararı 86 113 


Teminatın tutarı ve şekli 87 113 


Teminat gösterilmemesinin sonuçları 88 114 


Teminatın iadesi 89 115 


ALTINCI BÖLÜM: Süreler, Eski Hâle Getirme ve


Adli Tatil 90-104 117


BİRİNCİ AYIRIM: Süreler 90-94 117 


Sürelerin belirlenmesi 90 117 


Sürelerin başlaması 91 117


Sürelerin bitimi 92 118 


Tatil günlerinin etkisi 93 118 


Kesin süre 94 119 


İKİNCİ AYIRIM: Eski Hâle Getirme 95-101 120 


Talep 95 120 


Süre 96 121  


Talebin şekli ve kapsamı 97 122 


Talep ve inceleme mercii 98 122


Talebin yargılamaya ve hükmün icrasına etkisi 99 123


İnceleme ve karar 100 124 


Giderler 101 125


ÜÇÜNCÜ AYIRIM: Adli Tatil 102-104 126


Adli tatil süresi 102 126 


Adli tatilde görülecek dava ve işler 103 127 


Adli tatilin sürelere etkisi 104 130


İKİNCİ KISIM: Dava Çeşitleri, Dava Şartları ve


İlk İtirazlar 105-117 131


 


Madde     Sayfa


BİRİNCİ BÖLÜM: Dava Çeşitleri 105-114 131


Eda davası 105 131


Tespit davası 106 131 


Belirsiz alacak ve tespit davası 107 132 


İnşaî dava 108 133 


Kısmi dava 109 134


Davaların yığılması 110 135 


Terditli dava 111 136


Seçimlik dava 112 137


Topluluk davası 113 137


İKİNCİ BÖLÜM: Dava Şartları ve İlk İtirazlar 114-117 138


BİRİNCİ AYIRIM: Dava Şartları 114-115 138 


Dava şartları 114 138


Dava şartlarının incelenmesi 115 140 


İKİNCİ AYIRIM: İlk İtirazlar 116-117 141 


Konusu 116 141 


İleri sürülmesi ve incelenmesi 117 142


ÜÇÜNCÜ KISIM: Yazılı Yargılama Usulü 118-186 . 144


BİRİNCİ BÖLÜM: Davanın Açılması 118-125 144 


Davanın açılma zamanı 118 144


Dava dilekçesinin içeriği 119 144


Harç ve avans ödenmesi 120 146 


Belgelerin birlikte verilmesi 121 147 


Dava dilekçesinin tebliği 122 148


Davanın geri alınması 123 148


Tarafta iradî değişiklik 124 149 


Dava konusunun devri 125 150


İKİNCİ BÖLÜM: Cevap Dilekçesi 126-135 151 


Cevap dilekçesinin verilmesi 126 151


Madde     Sayfa


Cevap dilekçesini verme süresi 127 152 


Süresinde cevap dilekçesi verilmemesinin sonucu 128 153 


Cevap dilekçesinin içeriği 129 153 


Cevap dilekçesinde eksiklik bulunması 130 155 


Cevap dilekçesi verilmesinin sonucu 131 155


Karşı dava açılabilmesinin şartları 132 156 


Karşı davanın açılması ve süresi 133 157 


Asıl davanın sona ermesi 134 157


Uygulanacak hükümler 135 158


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: Cevaba Cevap ve İkinci Cevap Dilekçesi 136 158


Tarafların ikinci dilekçeleri 136 158


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: Ön İnceleme 137-142 159


Ön incelemenin kapsamı 137 159


Dava şartları ve ilk itirazlar hakkında karar 138 160 


Ön inceleme duruşmasına davet 139 161 


Ön inceleme duruşması 140 162 


İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi 141 164 


Süreler hakkında karar 142 166


BEŞİNCİ BÖLÜM: Tahkikat ve Tahkikat Sırasındaki


Özel Durumlar 143-184 167


BİRİNCİ AYIRIM: Tahkikat 143-146 167 


Tahkikatın konusu 143 167 


Tarafların dinlenilmesi 144 167


Sonradan delil gösterilmesi 145 168


Mevcut delillerle davanın aydınlanması 146 169


İKİNCİ AYIRIM: Duruşma 147-162 170


Tarafların duruşmaya daveti 147 170


Mahkemenin çalışma zamanı 148 170


Ses ve görüntü nakledilmesi yoluyla duruşma icrası 149 171


Madde     Sayfa


Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve


davanın açılmamış sayılması 150 172


Duruşma düzeni 151 175 


Soru yöneltme 152 177


Kayıt ve yayın yasağı 153 178 


Tutanak 154 179 


Tutanağın imzalanması ve imza atamayanların durumu 155 181 


Tutanağın ispat gücü 156 181


Zabıt kâtibi bulundurulması zorunluluğu 157 182 


Tutanak örneği verilmesi 158 182 


Dosyaya belge konulması ve dosyanın başka yere


gönderilmesi 159 183


Dizi listesi 160 184


Dosyanın taraflar ve ilgililerce incelenmesi 161 185 


Dosyanın hâkimin incelemesine hazır tutulması 162 185


ÜÇÜNCÜ AYIRIM: Ön Sorun ve Bekletici Sorun 163-165 186 


Ön sorunun ileri sürülmesi 163 186


Ön sorunun incelenmesi 164 186


Bekletici sorun 165 187 


DÖRDÜNCÜ AYIRIM: Davaların Birleştirilmesi ve


Ayrılması 166-168 188 


Davaların birleştirilmesi 166 188 


Davaların ayrılması 167 190 


Kanun yolları 168 191 


BEŞİNCİ AYIRIM: İsticvap 169-175 192


Konusu 169 192


İsticvap olunacak kişilerin belirlenmesi 170 193 


İsticvap olunacak tarafın davet edilmesi 171 193 


Bizzat isticvap olunma 172 194 


İsticvabın yapılması 173 195


Madde     Sayfa


Tutanak düzenlenmesi 174 196


Kıyasen uygulanacak hükümler 175 196 


ALTINCI AYIRIM: Islah ve Maddi Hataların


Düzeltilmesi 176-183 197


Kapsamı ve sayısı 176 197


Islahın zamanı ve şekli 177 198


Islah sebebiyle ortaya çıkan yargılama giderleri ve


karşı tarafın zararının ödenmesi 178 199


Islahın etkisi 179 200


Davanın tamamen ıslahı 180 201 


Kısmen ıslah 181 202 


Kötüniyetli ıslah 182 203


Maddi hataların düzeltilmesi 183 204


ALTINCI BÖLÜM: Tahkikatın Sona Ermesi ve


Sözlü Yargılama 184-186 204


Tahkikatın sona ermesi 184 204


Toplu mahkemelerde tahkikatın sona ermesi 185 205


Sözlü yargılama 186 206


DÖRDÜNCÜ KISIM: İspat ve Deliller 187-293 209 


BİRİNCİ BÖLÜM: Genel Hükümler 187-198 209


İspatın konusu 187 209


İkrar 188 209  


İspat hakkı 189 210 


İspat yükü 190 211 


Karşı ispat 191 212 


Kanunda düzenlenmemiş deliller 192 212 


Delil sözleşmesi 193 213


Somutlaştırma yükü ve delillerin gösterilmesi 194 213 


Başka yerden getirtilecek deliller 195 214 


Delilden vazgeçme 196 215


Madde     Sayfa


Delillerin incelenmesi ve istinabe 197 215


Delillerin değerlendirilmesi 198 217 


İKİNCİ BÖLÜM: Belge ve Senet 199-224 217 


Belge 199 217  


Senetle ispat zorunluluğu 200 218 


Senede karşı tanıkla ispat yasağı 201 220


Delil başlangıcı 202 222 


Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları 203 222


İlâmların ve resmî senetlerin ispat gücü 204 224


Adi senetlerin ispat gücü 205 225 


İmza atamayanların durumu